روش‌های برداشتن خال

تجهیزات پزشکی زنان

برداشتن خال

تجهیزات پزشکی زنان

برداشتن خال در یک تقسیم‌بندی کلی خال‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: ‌خال‌های ملانوسیتی اکتسابی و خال‌های ملانوسیتی مادرزادی خال‌های ملانوسیتی اکتسابی شایع‌ترین خال‌هایی که در محدوده صورت ایجاد می‌شوند،‌ خال‌های ملانوسیتی اکتسابی هستند که به‌صورت معمول در صورت همه مردم وجود دارند. این نوع خال‌ها مجموعه‌ای از سلول‌های رنگدانه‌داری هستند که به‌طور گروهی دور هم قرار گرفته‌اند و معمولاً به دنبال دوران بلوغ و دوران حاملگی ظاهر می‌شوند.

تجهیزات پزشکی زنان

روش‌های برداشتن خال

تجهیزات پزشکی زنان

روش های متعددی برای برداشتن خال وجود دارد. یکی از روش های مرسوم جراحی است. اما مشکل بزرگ در روش جراحی، لزوم انجام برش عمیق جهت برداشتن خال است. همین برش عمیق موجب ایجاد جای زخم یا اِسکار می شود. به همین دلیل برداشتن خال با لیزر بیشتر توسط افراد انتخاب می گردد زیرا شانس اسکار و باقی ماندن جای آن کمتر است.

اِسکار یکی از معضلات زیبایی است و در عمل، درمان قطعی برای اسکار وجود ندارد. بنابراین توصیه می شود برای برداشتن خالها به هیچ وجه از روش های جراحی استفاده نشود و تا حد امکان برداشتن خال با لیزر انجام گردد مگر در مواقع ضرورت که نتوان از آن کمک گرفت.

از دیگر روش های خال برداری استفاده از تکنیک کرایوسرجری یا به اصطلاح کرایو است. در این روش گاز اکسید نیتروژن به سطح پوستی مورد نظر زده می شود و بر اثر سرمای ایجاد شده عروق خونرسان به آن ناحیه یخ می زند و در نتیجه خونرسانی به ناحیه مختل می گردد.

 

اختلال در خونرسانی، مرگ بافتی یا نکروز را به همراه دارد و نهایتا خال به این شکل برداشته می شود. اشکال اصلی در روش کرایو، عدم تعیین عمق آسیب بافتی است زیرا قوام لایه های زیرین پوست تخمینی است و ممکن است سرمای زیاد باعث نکروز لایه های عمقی پوست و ایجاد اسکار گردد.

از مشکلات مهم و قابل توجه روش کرایو تغییر رنگ ناحیه ی عمل است به این معنی که ناحیه ی درمان شده کم رنگ تر یا پر رنگ تر از ناحیه ی اطراف می شود و متاسفانه تغییر رنگ ایجاد شده به روش های مرسوم پاسخ مناسب نداده و معمولا پایدار است.

از روش های بسیار قدیمی و منسوخ شده، برداشتن خالها به روش حرارتی یا کوتریزاسیون است که به دلیل عدم تعیین دقیق عمق آسیب بافتی و احتمال زیاد در ایجاد اسکار، به خصوص برای برداشتن خال های صورت توصیه نمی شود و تقریبا یک روش منسوخ شده در برداشتن خال است

یکی از بهترین روش ها برداشتن خال با لیزر است. در روش برداشتن خال با لیزر عمق آسیب بافتی به طور دقیق تعیین می شود این روش برای خالهای مسطح پوستی و یا خالهای جانکشنال (ریشه دار) تنها روش است. حتی می توان از آروش برداشتن خال با لیزر جهت برداشتن خال های ناحیه ی اطراف چشم و پلک ها نیز با محافظت از چشم استفاده کرد. اما گران بودن تکنولوژی به کار رفته و آسیب بافتی مبتنی بر ایجاد حرارت و نتیجتا طولانی شدن زمان ترمیم از نکات قابل تامل برداشتن خال با لیزر است. در این روش روند بهبودی اولیه تا ۲ هفته به طول می انجامد.

لیزر یکی از دقیقترین روش ها است که هیچگونه عارضه جانبی یا خطر ایجاد سرطان و یا عوارض جدی برای فرد ایجاد نمی کند.

یکی از روش های بسیار مدرن که در بسیاری از مراکز زیبایی به منظور خالبرداری از آن استفاده می شود روش رادیوفرکانسی یا آر. اف است. تکنولوژی آر. اف متکی بر تولید و انتقال امواج مایکرووِیو بر سطح پوست است. در این روش به آسانی می توان عمق آسیب بافتی را تعیین نمود و در صورت آگاهی پزشک از ساختمان های پوست و تسلط کافی بر تکنولوژی آر. اف RF احتمال ایجاد اسکار یا جای زخم تقریبا صفر است. از آنجا که اساس آر. اف بر ایجاد حرارت نیست معمولا بهبودی و ترمیم ضایعه ی ایجاد شده از سایر روش ها سریع تر است.

قیمت مقرون به صرفه ی روش آر. اف از دیگر نقاط قوت این تکنیک است. توانایی آر. اف در برداشتن خال های اطراف چشم و پلک (حتی لابه لای مژه ها) منحصر به فرد است و با هیچ روش دیگری به خوبی آر. اف نمی توان خال های این نواحی را برداشت. بر این اساس بهترین روش برداشتن خال و ضایعات مشابه پوستی آر. اف است.تجهیزات پزشکی زنان

برای حذف خال با روش آر اف یا لیزر در صورتی که منعی از نظر پزشکی وجود نداشته باشد با یک بی حسی موضعی بدون هر گونه درد یا خونریزی در مدت کوتاهی ضایعه از پوست حذف می گردد. معمولا طی ۲ هفته بهبودی اولیه حاصل خواهد شد.تجهیزات پزشکی زنان